Speeddating 4 Pilots

Ik heb al een week ruzie met m'n BMW Z4. Hij is boos. Ik heb een paar 'laps' gedaan op het circuit van Spa Franchorchamps in de Belgische Ardennen, maar niet met hem. Nu is ie jaloers.

Instructeur Cees organiseert jaarlijks de leerlingendag. Met 3 volle kisten naar Spa, om de andere leerlingen beter te leren kennen, en als het klikt, zo samen ook vluchtjes te gaan maken. Een soort speeddating4pilots :) Eerst de voorbereiding en plane check natuurlijk.
Eerste 'leg' was naar Balen-Keiheuvel in Belgie, net onder Eindhoven, voor koffie en een pilot change. Ook hier weer veel zwevers, aan een lier of achter een propellorvliegtuig. Altijd leuk om te zien. Tweede 'leg' was naar Spa. Vlak voor Spa begint het landschap omhoog te komen en moet je dus klimmen om niet tegen de heuvels aan te vliegen. Het veld ligt op 2.600 voet, terwijl Rotterdam op -15 ligt. Dat heeft als voordeel dat het er buiten prachtig heuvelachtig uitziet! Het heeft ook een aantal nadelen: de lucht is ijler, dus minder lift onder je vleugels, het was warm, dus zelfde effect 2x versterkt en de baan ligt bergop, dus terwijl je klimt, komt de grond net zo hard mee omhoog. Dat zijn geknepen billetjes joh, als je kist al niet zoveel pk's heeft.We mochten na de lunch wat circuitjes vliegen, dus rondjes rond het veld met touch&go's. Hardstikke leuk om te doen! Eerst over de heuvel voor de baan heen, en dan pas dalen!, dan landen, snelheid maken op de baan en op tijd weer optrekken om over de volgende heuvel heen te komen :) Gekkenwerk!

Het racecircuit van Spa Franchorchamps ligt aan de andere kant tegen de heuvel aan. Supergaaf om overheen te vliegen! Der Schumi zette hier de snelste tijd neer met 241 km/h gemiddeld. Dat haalt m'n vliegtuig op topsnelheid niet eens, zonder bochtjes! M'n BMW zegt dat ie dat ook wil proberen. Ik maak het wel goed met 'm, volgende week, met de doellandingenoefening. Stay tuned! Lees ook de blogs van Ivan en Peter!

Operation Market Garden

Op het oog ben ik best een aardige gozer, durf ik te zeggen. Achter de schermen heb ik alleen wel wat rare eigenschappen. Ik noem er slechts 1: ik ben nogal een geschiedenis-gek. Zo zal niet iedereen feilloos de jaartallen van de 80 jarige oorlog op weten te dreunen, inclusief het 12-jarig bestand :) en van historische kaartjes wordt ik helemaal warm. Omdat die vooral gemaakt worden tijdens oorlogen, kan ik over WW2 vaak m'n lol op. Meestal blijft het hierbij, maar vandaag belandde ik er middenin... (goeie cliffhanger he ;))

Er stond een navigatievluchtje op het program, samen met Marguerite. Een lege achterbank is ook zo wat, dus duo Rot&Vervelend vlogen ook mee. Ff tosti eten op Teuge. Na een walk around met wat uitleg over mn vliegmachien en een foto shoot voor het toestel, waren de passagiers ook klaar om te vertrekken.
Onze missie was een reeks verkenningsvluchten. Mn pa en ma zaten op een bootje op de Reeuwijkse plassen. Welke plas en welk bootje laten we over aan afdeling Inlichtingen. Ze zoeken nu nog. De friendly's op de grond hebben ons wel gespot.

Vervolgens door naar Utrecht voor een rondje rond de kerk, altijd leuk. Station, Neude, Oude gracht, Wilhelminapark en stadion.

Zwagerin Christianne zat op de camping ergens op de Veluwe, en deed heel erg d'r best om met badlakens een boodschap op het strandje te schrijven. Een groot kruis had misschien makkelijker geweest dan 'Hey hallo, DannyAirways, wij liggen hierzo'. Misschien hadden we d'r dan wel gezien ;)
Operation Market Garden was de aanval van de Geallieerden met parachutisten op een aantal bruggen over de rivieren om de Duitse terugtrekking en hergroepering te verhinderen. Dat lukte aardig, behalve bij Arnhem. De brug werd niet ingenomen, de Duitsers versterkten zichzelf en de gestrandde parachutisten werden omsingeld en moesten halsoverkop worden geevacueerd terug over de rivier. De brug staat er nog steeds en was een 'waypoint' van mijn navigatie naar Teuge (tussen Apeldoorn en Deventer).
Daar aangekomen, en met een beetje fantasie, was Operatie Market Garden nog in volle gang. Links en rechts, boven en onder me cirkelden vijandige zweefvliegtuigen op de thermiek. Met een druk op de radio knop (op de besturings joystick) schoot ik ze allemaal neer. takatakatak. Recht boven het veld sprongen er aanhoudend parachutisten uit de springkist en moest ik ze links en rechts ontwijken tijdens de landing. Samen met de para's namen we het vliegveld in :)

Ik geloof alleen dat Robin niet meer meedurft nu...

Ohja, en het antwoord op de prijsvraag is:
80 jarige oorlog: 1568 tot de Vrede van Munster in 1648.
Het twaalfjarig bestand was van 1609 tot 1621, ingesteld door raadsheer Johan van Oldenbarneveldt om de economie weer op gang te krijgen, totdat legerleider Prins Maurits hem liet onthoofden op het Binnenhof :) Altijd gezellig, zo'n een publieke onthoofding.

Dokter Danny

En dat was de laatste theorieavond van de PPL opleiding! Alle vakken tot nu gingen over hoe de prestaties van het vliegtuig veranderen bij een veranderende luchtdruk, temperatuur, magnetisch veld of weerstandigheden. En de piloot en (in mindere mate natuurlijk) de passagiers dan? Het vak Human Performances behandelt luchtvaartfysiologie en -psychologie, ofwel de effecten van vliegen op je lichaam en geestelijke gesteldheid.

Ik noem een paar leuke:
Zuurstof. Best belangrijk. Daarom zit het lekker dicht op het aardoppervlak. Kan je er goed bij. Ga je hoger vliegen, neemt de luchtdruk af, zet de lucht uit en is er minder zuurstof in dezelfde ademteug. Gevolg: je hersenen gaan ook op halve kracht. Je gaat gapen, krijgt hoofdpijn, gaat wat slechter zien en je kan je niet meer concentreren. Afhankelijk van de hoogte houd je dat een tijdje vol, tot je batterij bijna leeg is en je in autosave modus schiet. Leuk detail voor de rokerslobby: door sigarettenrook zit er koolmonooxide in je lichaam dat 100x makkelijker de plaats inneemt van zuurstof bij het transport dmv de rode bloedcellen in je lichaam. Effect: het gemiddelde lichaam van een roker heeft de zuurstofopname alsof hij 4.000 voet hoger in de lucht zit dan een niet-roker. Niet alleen ligt hij dus eerder te snurken, ook zal hij eerder bewusteloos raken.
Oplossingen: stoppen met roken of meer sporten voor betere zuurstofopname, lager gaan vliegen, cabine onder vaste drukhoogte zetten (zoals bij airliners op druknivo van 8.000 voet) of zuurstof mee aan boord. Dus next time de KLM je op een nachtvlucht naar Amerika brengt en ze willen dat je gaat slapen, draaien ze gewoon de drukhoogte een beetje omhoog. Weltrusten!

G-krachten, ook leuk! Normale zwaartekracht noemen we 1G, d.w.z. dat 1x de zwaartekracht aan je trekt. Bij een versnelling of vertraging in vertikale richting trekt er meer of minder gewicht aan je en ben je zwaarder of lichter. Denk aan een startende of stoppende lift. Nu is je bloed alleen wat traag door die dunne draadjes in je lijf. Dus als je hard optrekt uit een duikvlucht, en er meer gewicht aan je lichaam naar beneden trekt, zit al je bloed in je kleine teen en nix meer tussen je oren. Gevolg: eerst krijg je tunnelvisie en zie je alleen nog recht vooruit (insert jokes about politiciens here), dan verdwijnen alle kleuren uit je beeld en kijk je naar het polygoon journaal, en tenslotte valt je zicht helemaal weg. Handig, in een duikvlucht, als de aarde heeeel (met piepstemmetje) snel op je afkomt. What to do? Number 1: Kom niet in een duikvlucht. Number 2: Kom niet in een duikvlucht. Number 3: span je middenrif aan en pers om je bloed zo lang mogelijk hoog te houden in je lichaam.

Gehoor. Zou ik doen. Gewoon, omdat dat makkelijker is met de radio. Wat er ook in je oor zit, is je evenwichtsorgaan. Dat bestaat uit halfronde buisjes die bewegingen voelen in alle richtingen, zoals de gyroscoop in je iPad of Wii. Ga je die buisjes nu overmatig belasten, door het maken van scherpe bochten, klimmende of dalen bochten, overtreksituaties waarbij de horizon naar boven plettert (altijd leuk, gna gna) of door achter elkaar te landen en stijgen, raken die buisjes wat in de war en worden mensen wat stil, slaperig, klam, bleekjes, worden de speekselklieren gestimuleerd en kotsen ze tenslotte je kotszakje tot het randje vol. (he Wen!) Dat noemen we dan bewegingsziekte of luchtziekte. Wat kan je er aan doen? Genoeg zakjes meenemen, vaker doen zodat gewenning optreedt (Wen, ga je zondag weer mee?), maar bijvoorbeeld ook: zo weinig mogelijk hoofdbewegingen maken tijdens manoevres, niet kaartlezen en kijken naar de horizon zodat je ogen je evenwichtsgevoel een handje helpen.


Het Hans effect. En afhankelijk van je leeftijd mag je kiezen uit Kazan of Klok. Het gaat niet over wapperende haren, maar over illusies. Als je altijd gewend bent te vliegen over een bepaald terrein, of op een bepaald veld, en je komt eens ergens anders, zal je gevoel van herkenning je tot verkeerde conclusies leiden. Als je een baan nadert die smaller is dan gewend, zal je de illusie krijgen dat je nog veel te hoog zit. Je zal ten onrechte corrigeren en dus veel te laag aan komen vliegen. Pas op voor die matrixborden boven de A13... Of wat dacht je van aan komen vliegen boven hellend terrein... terwijl jij zakt, komt de grond omhoog! Dat gaat 2x zo snel! Probeer dat maar eens te weerstaan. En dan misschien wel de domste en duurste van allemaal: Bij een plotselinge versnelling zal je gevoel van horizon achterover hellen. Je reflex om horizontaal te blijven is de neus omlaag te duwen. Niet handig als je net afgeschoten wordt in je Robin van een vliegdekschip...

Das alles. De opleiding tot arts is highly overrated. Dit alles en meer staat in iets meer dan 100 pagina's.

Met groeten,
Dokter Danny

En nu allemaal meezingen!

Listen to the hits of the century on Danny Radio 118,2 Mhz

Vreemd genoeg kan je in Nederland je vliegbrevet halen zonder dat je de boordradio kan bedienen. Niet zo heel veilig en daarom mag je niet binnen de gecontroleerde luchtverkeersleidingsgebieden (scrabble, 3x woordwaarde) van bijvoorbeeld Rotterdam, Amsterdam of Eindhoven komen, en nergens zo hoog dat je de KLM zou kunnen hinderen. Een Boeing van links wijkt niet zo makkelijk voor je uit. Onze vliegclub biedt daarom een cursus RadioTelefonie aan, waarbij je een aantekening kunt behalen op je brevet (ook als die nog moet komen), dat je de bevoegdheid hebt om de boordradio te mogen bedienen. Wel zo handig als je club op Rotterdam staat.

Hoe gaat zo'n cursus? Met een paar man zit je in een klaslokaal 'vliegtuigje' te spelen. Lekker nerdy, compleet met koptelefoon en zendknop. De docent speelt voor verkeersleider en geeft je klaringen om iets te mogen doen. Zo moet je in Rotterdam toestemming vragen aan de assistent verkeerleider (Rotterdam Delivery on 122,175) om je motor te mogen starten. Vervolgens vraag je toestemming aan de hoofd verkeersleider (Rotterdam Tower on 118,2) om te mogen taxien naar de actieve startbaan en om te mogen vertrekken. Eenmaal in de lucht moet je toestemming vragen om van de standaard in- en uitvliegprocedures te mogen afwijken, en meld je bij verplichte punten je positie en hoogte. Ook in andere gebieden moet je je aan- en afmelden bij verschillende luchtverkeersleiders. Zo zijn er ook:
Eurocontrol (voor het doorgaande Europese vliegverkeer op grote hoogte),
Amsterdam Radar (voor de daling richting Schiphol),
Amsterdam Approach (voor de oplijning voor de landingsbaan),
Amsterdam Tower (voor de starts en landingen),
Amsterdam Ground (voor het taxien),
Amsterdam Delivery (voor het opstarten)
en voor het kleinere verkeer ook nog:
Amsterdam Information (voor het laagvliegende verkeer boven Noord- en Zuid-Holland)
Dutch Mill Information (voor het laagvliegende verkeer boven de andere provincies en het kruisen van militaire luchtverkeersleidingsgebieden)
en andere plaatselijke verkeerstorens als Texel Radio.
Een behoorlijke lappendeken dus, en iedereen heeft zijn eigen frequency.
Maar Danny is geslaagd en weet nu de weg, dus geen zorgen. Tune in again on DannyRadio on 118,2 Mhz voor de best songs of the century.

Het touwtje wordt langer

solovlucht
1) Alleen uitgevoerde vliegtocht 2) Vlucht met een vliegtuig geheel alleen
Gevonden op http://www.mijnwoordenboek.nl

Hij was al aangekondigd op dit blog. Ik was er klaar voor. De lucht was wolkenloos. Er was geen zuchtje wind. Mooier dan dit wordt het niet... Danny besloot een Danny-dag te nemen.

Voor het halen van je vliegbrevet moet een leerling minimaal 10 uur solo gevlogen hebben, zonder instructeur, helemaal in je uppie. Klinkt eng en onverantwoord. Misschien is het dat ook wel... Enige controle vooraf is er wel hoor. Ze laten je niet zomaar gaan. Zoals een paard dressuur leert aan een touwtje in een ronde bak... Alleen mijn touwtje is langer, en denkbeeldig en dat paard kan niet neerpletteren. In de eerste solo mag je alleen rondom het vliegveld: stijgen, landen, stijgen, landen. In de tweede solo moet je in een grote boog rondom de stad. In de derde solo moet je naar een ander vliegveld, landen, en weer terug. Daarna volgt een grote driehoek naar twee andere vliegvelden. De vliegclub Rotterdam wil ook graag dat je een buitenlandvlucht maakt. Je bent hier immers zo het land uit.

Daar sta je dan, naast de startbaan, je hebt net je checklist gedaan en moet nu de klaring vragen om te vertrekken. Slik. Nog een keer slik. En een diepe zucht en mentale pep-talk. Je drukt op de knop van de radio en roept: "Papa Victor Mike at holdingpoint runway zero-six, intersection Victor four is ready for departure". Geen tijd meer voor zenuwen, je moet goed luisteren naar het antwoord, en dat herhalen. "PVM cleared departure over Tango, Delft and Den Haag, cleared for take off, the wind calm." Nou, daar gaan we dan: vol gas, stick lichtjes trekken en... los.Ik klim omhoog en maak een bocht richting Delft. De zon in m'n giechel en ik zie de zee al. Wat een gaaf uitzicht. Een smile van oor tot oor. Over de A13, naar Arjan die al klaar staat met z'n camera. "PVM is over Delft at 1.300 feet, starting orbits, will report when finished". Ik zie de Nieuwe Kerk, er is markt op de Markt, de bomen van de Beestenmarkt hebben nog geen bladeren, en rondom het station ligt een grote kale vlakte voor de bouw van de nieuwe Spoortunnel.Ik vlieg verder naar de kust en let goed op dat ik uit de Prohibited Zones blijf. Bea en Maxima houden er niet van overvlogen te worden terwijl ze topless liggen te zonnen in de Eikenhorst. Ik zie Scheveningen Haven en ga op zoek naar Simonis en de strandtent waar ik een paar dagen ervoor nog zat te kijken naar de overvliegende vliegtuigjes. Ik draai naar de pier en spot het Kurhaus.Na Scheveningen op pad naar Leiden voor wat sightseeing rondjes en door naar Alphen ad Rijn. Hier even opletten! Ik moet de aanvliegroute voor Schiphol kruisen en moet daarom zakken naar onder de 1.200 voet. Ik kijk goed links-rechts-links en ik steek over. Plots word ik over de radio opgeroepen door Amsterdam Info. "PVM, I do not have you on my radar, do you have a Mode S transponder?" Shit, ik was de transponder vergeten aan te zetten. Ik draai snel aan het knopje en bedenk hoe te antwoorden. Het werd zoiets van: "PVM is switching on transponder, can you see me now?" "Ja, nu zie ik je", krijg ik terug. Oeps, sorry :$

Over Alphen zet ik koers naar Utrecht. Om me heen zie ik allemaal noodlandingsveldjes, gescheiden door slootjes, allemaal in dezelfde richting :) Ik had thuis de koers al uitgezet en gecorrigeerd voor de wind, dus probeer goed koers te houden. Utrecht doemt op en ik ga op zoek naar het station en ons kantoor. Ik zie op alle verdiepingen collega's staan zwaaien (not) en ik wiebel met mijn vleugels om terug te zwaaien. Dan maar op zoek naar de woonkerk van vriendinnen Anouk&Feri en nog een rondje rond de Dom.Zo is het genoeg geweest en ik zet koers terug naar Gouda. De Reeuwijkse Plassen zijn van heel ver al herkenbaar, dus ik had geen moeite om de weg terug te vinden. Even afscheid nemen van de frequentie van Amsterdam Information, aanmelden bij Rotterdam Tower en ik begin de naderingsprocedure zoals me door Marguerite geleerd is. Over de meldingspunten Mike, Oscar en Papa en krijg de opdracht "cross in the middle, lefthand downwind, runway 06" Je hoeft geen rocket scientist te zijn om dat te ontcijferen."PVM are you able to accept a short final?" vraagt de toren terwijl ik me aan het voorbereiden ben op de landing. Hij heeft een grote jongen in de nadering voor de baan zitten en ik mag eerst, als ik snel ben. Ehm, laten we dat maar niet doen he, op zo'n eerste solo. Het ging tot nu heel goed, ik wilde het graag zo houden. Ik krijg de opdracht voor een '360 over right', een rondje rechtsom. Dat duurt een minuut of 2 en ik kan achter het landende vliegtuig aansluiten. Ik stuur in, gas terug, en ga dalen. Perfect flightpad, recht voor de baan... en... een prachtige landing. Danny blij! Wat een topvlucht.

De ietwat norse, mij nog onbekende instructeur die eerder die dag niet stond te popelen om mijn solo-verklaring te ondertekenen, complimenteerde me nu met mijn naderingsprocedure. Hij bleek achter mij in het circuit te hebben gevlogen en heeft alles gevolgd. Wat hij niet heeft gezien is dat ikzelf nog wel wat slordigheidjes heb ontdekt. De transponder hadden jullie al gelezen, maar ook de flaps tijdig gebruiken en een vaste hoogte houden moeten volgende keer beter. Volgens mij is dat ook de bedoeling van de solovluchten, dat je zelf je eigen foutjes constateert, en daar de volgende keer beter op let. Dus... zondag maar weer een nieuwe solo?

DannyAirways kondigt uitbreiding Routenetwerk aan

DannyAirways heeft in een persbericht een uitbreiding van het routenetwerk aangekondigd.
DannyAirways vloog al op de bestemmingen Rotterdam, Middelburg, Lelystad, Breda, Antwerpen en Weert, maar heeft deze maand haar netwerk uitgebreid met haar tweede internationale bestemming Oostende/Brugge. In iets meer dan een uur non-stop van Rotterdam naar de Belgische badplaats, alwaar u een frietkot kunt bezoeken, of een plezant dagje kunt rondslenteren in de eeuwenoude en indrukwekkende stad Brugge. Voor het geld hoeft u het niet te laten, ook Belgie accepteert de euro.De uitbreiding van het routenetwerk past binnen de schaalvergroting die DannyAirways is begonnen om te concurreren met high cost airlines als KLM en Transavia. Voor de komende maanden zijn er nog meer bestemmingen aangekondigd. Zo staan Texel, Apeldoorn, Spa (B) en Saint Valery (F) op het programma voor de komende maanden.

DannyAirways zet op deze vluchten haar luxueuze en ruime Franse Dourniers in, de PHSVM en de PHSVQ, die plaats bieden aan wel 2 passagiers. De altijd vriendelijke en zeer bekwame crew staat tot uw beschikking. Helaas biedt DannyAirways nog geen catering aan aan boord. In plaats daarvan wordt een drankje geserveerd op de bestemming.Reserveren kan via de website tegen gereduceerd tarief zolang de bemanning nog niet gebrevetteerd is, maar een kniesoor die op dat laatste let. Wij hopen u binnenkort te mogen verwelkomen op een van onze vluchten.

Onderstaand enkele foto's van Oostende/Brugge International Airport. Zonder extra kosten verwelkomt de Vlaamse Overheid u aan het begin van de taxiway en brengt u achtereenvolgens naar uw parkeerplek en het kantoor van de havenmeester voor de betaling van het landings- en passagiersgeld. Ondanks de geweldige ligging tussen twee toeristische bestemmingen, is Oostende/Brugge voornamelijk een vliegveld voor vrachtverkeer. Boeing en Airbus aan de kant, DannyAirways is geland. Het vliegveld ligt direct aan zee en heeft een hele lange landingsbaan, dus als de landing de eerste keer niet lukt, kan ik het gewoon een 2e, 3e en 4e keer proberen, en met geknepen billetjes misschien nog wel een 5e keer ook :)

The Black Swan

Er was eens een prins die op zijn landgoed prachtige witte zwanen zag overvliegen. Lange rechte strepen trokken ze door de lucht. Zonder moeite, heel gracieus. Hij wilde ook zo mooi kunnen vliegen, naar verre tropische oorden als Texel, Spa of Oostende. Om dat te leren moest hij van de grote zwanen allemaal kunstjes doen: hele steile bochten vliegen als een klein musje, achterover vliegen als een steigerend paard en prachtig glijdend landen zonder te fladderen, overal, ook in het slootje tussen de weilanden.
De prins deed zijn uiterste best. Maar wat de prins niet wist, was dat hij die ochtend betoverd was door de zwarte zwaan. Daardoor vergat de prins wat hij eerder geleerd had. Hij had nog wel zo geoefend, op het praten met de andere zwanen, op het onthouden van de bewegingen die hij moest doen voor het landen, en op het herstellen van een te steile klim bij een te lage snelheid. Maar het was allemaal voor niks. Door de betovering kwam er niets van terecht. Hij wist niets meer en kon niets meer onthouden. Verdrietig en teleurgesteld ging de prins terug naar zijn kasteel en huilde zichzelf in slaap. Hoe kon hij dit ooit leren?De volgende dag besloot de prins het nog een keer te proberen. Hij las zijn aantekeningen nog eens door en bestuurde het cursusboek 'Vliegen als een witte zwaan', totdat alles weer fris in zijn hoofd zat.

Wonder boven wonder was de betovering nu verbroken. De prins vloog als een witte zwaan hoog boven de weilanden en trok nu zelf strepen door de lucht. Hij oefende de landingen, 4x, 5x, tot de instructeur van de prins besloot koffie te gaan drinken. De prins niet, hij mocht zelf nog een keer, helemaal alleen. De prins vond het geweldig. Hij zag de wereld onder hem klein worden en kon heel ver kijken: vanaf Middelburg tot aan Antwerpen toe. Hij stopte met fladderen en gleed gracieus naar beneden. Hij probeerde mooi te landen en het lukte hem! Nog een keer, en nog een keer. Tot wel 5x, totdat hij er bijna duizelig van werd. De prins was helemaal blij. Hij pikte de instructeur weer op, en samen vlogen ze de zonsondergang tegemoet. De prins moest natuurlijk wel weer voor het donker thuis zijn. Die nacht sliep de prins heerlijk, dromend van de grote trektocht met de andere zwanen naar St. Valery in Frankrijk (eind juni).