Open Clubdag

Gisteren was er de jaarlijkse open dag op de vliegclub. Er was een heel programma in elkaar gezet met ontvangst met koffie en lunch door Casper, een rondrit per bus over de luchthaven en natuurlijk rondvluchten met de kisten van de club. Er waren een hoop geinteresseerden en een hoop vrijwilligers. Heel gezelli dus. Wim was er met zijn flightsim club en een behoorlijk professioneel nagebouwde cockpit.

Ook zelf nog even de lucht ingeweest. Reinier, bijna 2m lang, lest zelf op een Cessna, maar voor een steile bocht moet hij zijn benen uit het raampje hangen, anders haalt de stuurknuppel de benodigde uitslag niet. Hij wilde het daarom even proberen op een Piper. Steve, een grote, kale, 'African-Englishman' en zelf beroepsvlieger, wilde hem wel even mee naar boven nemen. Dan zijn passagiers snel gevonden en een half uur later zat ik achterin de PH SVP op runway 06. Na een Hotel departure (zie vorige blogs voor uitleg) terug over de Nieuwe Waterweg, bij de Euromast links over de stad terug naar het veld. Prachtig!

Casper had weer heerlijk gekookt, dus maar weer hapje meegegeten, met extra frietjes ;) Wat een topdag.

Rondje Zeeland

Net terug uit New York. De beste remedie tegen een kater is weer drinken. Misschien is de beste remedie tegen een jetlag wel weer gaan vliegen. Dus... waar wachten we op?

Deze keer maar eens een Robin proberen, de PH SVM of Papa Hotel Sierra Victor Mike. Zoals gezegd met joystick en glazen dak. Cool! Dit is ook een dubbelles met Ernst, dus gelijk maar internationaal. Naast Middelburg ligt vliegveld Midden Zeeland (EHMZ). Deze les krijgen we van Margerite, stewardess bij onze nationaal-Franse trots. Ik vlieg heen van baan 06 via Hotel, Ernst terug op 24 via Romeo. Onderweg mag ik zelf beetje bochtjes vliegen, preferably zonder hoogteverlies. Na een paar bijna duikvluchten gaat dat best redelijk. Valt me op hoe makkelijk je kan navigeren bij mooi weer. Je ziet de landkaart letterlijk voor je, dus met mijn kaartleeservaring moet dat best lukken. Jammer alleen dat de landkaartkleurtjes in het echt niet kloppen, de baan van EHMZ is een grasbaan, dus helemaal niet paars en daarom moeilijk te vinden tussen de andere weilanden.

Na een landing door Margerite over de groene taxi baan (alles naast de runway pionnetjes is taxi way) parkeren voor het cafe voor een drankje en het indienen van het vluchtplan voor de terugreis als passagier, voor het maken van leuke fotootjes van Rotterdam bij zonsondergang.

De eerste les... (nu echt)

Het begon te jeuken. In de theorielessen werden vliegprestaties besproken, maar ik had er geen gevoel bij. De tijd was rijp voor het starten van de praktijkopleiding. Er staat prive een tripje naar New York gepland, maar kan niet meer wachten met de vliegles tot daarna. Ernst ook niet. Ernst is een mede cursist waar het mee klikt. We hebben besloten om, als het agendatechnisch zo uitkomt, met elkaars les mee te vliegen als passagier. Zo krijg je ook de uitleg voor de ander nog een keer te horen en leer je hopelijk van elkaars foutjes. Ook geeft het als passagier meer tijd om eens rustig de werking van alle metertjes te bekijken in de vlucht, omdat je zelf niet naar buiten hoeft te kijken. Wanneer we de lessen achter elkaar zetten, geeft dat een bloktijd van 4 uur, en een vliegtijd van 3 uur. Zo kan je ook wat verder weg en hoeven we niet alleen rond Rotterdam te blijven.

Nou, daar gingen we. Geen aswolk te bekennen. Eerst maar even een vluchtplan indienen bij de verkeersleiding. Dan weten ze waar ze de 'search and rescue' moeten starten als we niet aankomen. Ook kunnen ze hiermee de vertrek en aankomst momenten van alle kisten beter plannen en separeren.

De PH SVI of Papa Hotel Sierra Victor India in radiotaal stond netjes geparkeerd. Dat is een van de Pipers. Eerst maar kijken of alles er nog aanzit na de vorige gebruiker... de pre-flight inspection. Vleugels...check, propellor... check, benzine... no check. Te weinig voor onze vlucht. Dat wordt tanken bij het fuel station. Toen ging alles wat snel, want daarop hadden we niet gerekend en volgens het vluchtplan moesten we zo de lucht in. Geen idee wat er daarna allemaal gebeurde, maar een paar minuten later stonden we op runway 24. De oplettende lezer weet dat Rotterdam maar 1 baan heeft, maar die is natuurlijk wel in twee richtingen te gebruiken. Daarom hebben de runways altijd een naam die correspondeert met de richting van de baan op het kompas. Rotterdam heeft daarmee twee banen: 060 en 240, afgekort tot 06 en 24. 24 is in de richting van de A13.

Na de take off rechtdoor naar Hoek van Holland (punt Hotel), toen rechterbocht en langs het strand naar Scheveningen en Katwijk. Weer rechts naar Zoeterwoude, Gouda en via Moordrecht (punt Mike) en de spoorlijn weer naar 'het veld'. Onderweg beetje gevoeld aan de controls en de kleine uitslag die je maar nodig hebt om de boel in beweging te krijgen. De arrival ging ook een beetje snel, met flaps en radio clearance. Dat zal ik later wel gaan begrijpen, hoop ik. Anyway, m'n eerste vlucht zat er al op. Gelukkig kon ik direct daarna met Ernst mee, voor een rondje Ridderkerk (punt Romeo) departure, rechtsaf naar de Moerdijk, water volgen naar zee en bij Hotel weer naar de baan.

Wij kwamen allebei met een enorme smile uit het toestel, smaakt naar meer...

De Vloot

Op de vliegclub praten we niet over vliegtuigen, maar over kisten. De club heeft er 18 van verschillende soorten en maten.

Zo zijn er de Robins, van Frans fabrikaat (en uitspraak). Die hebben we in benzine en diesel uitvoering. Het leuke aan de Robins vind ik de joystick besturing, snelle reactiesnelheid op de besturing en het glazen dak, waardoor je goed zicht naar buiten hebt. Niet geheel onbelangrijk, want buiten de CTR (control zone) van Rotterdam wordt geen verkeerleiding gegeven met scheiding van verkeer, je moet dus zelf uit je doppen kijken.

Dan zijn er de Pipers, van Amerikaans fabrikaat. Zoals een goede Amerikaan betaamt wat groter en luxueuzer uitgevoerd, met meer metertjes, maar dan helaas ook minder zicht naar buiten omdat het dashboard groter moest om al die metertjes in te zetten. De Pipers hebben een echt vliegtuigstuur en zijn wat zwaarder en trager, maar ze lijken wel wat degelijker.

Dan heeft de club nog een aantal Cessna's. Dat zijn de kisten met de vleugels boven de cabine. Deze zijn wat makkelijker en goedkoper om te vliegen en geven voor passagiers achterin ook voldoende zicht naar beneden, omdat ze niet op de vleugels kijken. Helaas zijn ze ook wat krapper en mogen je passagiers niet te zwaar zijn, anders komt ie niet los. Tot slot is er nog een verdwaalde Diamond, een luxueuze Luxajet voor de posh-zakenreisjes en een aerobatics Robin, die zo gebouwd is dat je er kunstjes mee mag doen, zoals 90 bochten, op z'n kop vliegen en loopings enzo. Achteruit vliegen lukt nog net niet, zie hiervoor een eerder blog over aerodynamica.

Omdat elke kist anders is, en je checklisten e.d. uit je hoofd moet leren, is het aan te raden om op 1 type kist de opleiding te doen. Je krijgt dan een brevet met een aantekening voor dat type vliegtuig. Na het behalen van je brevet kun je je door een examinator laten 'uitchecken' op een ander type kist. Doe je dat goed, krijg je er een aantekening bij, dat je die kist ook mag besturen.

Eerste vliegles naar IJsland!

Ik had hier een heel leuk verhaaltje willen schrijven over mijn eerste vliegles. Over zenuwen en spanning. Over de instructeur en het vliegtuig, misschien zelfs wel met een fotootje. Over de voorbereidingen en de take off. Over mijn rondvlucht rondom Rotterdam en het vliegen van het circuit van de luchthaven. Over mijn eerste controlled crash en de nieuwe deuk in de runway. Maar toch staat het hier niet. Het complete vliegverkeer in NL ligt stil, vanwege de vulkaanuitbarsting op IJsland en de bijbehorende aswolk die over Europa trekt. Al die gestrande passagiers die op Schiphol lekker op hun veldbedjes liggen te slapen hebben het makkelijk, maar MIJN eerste vliegles ging dus mooi niet door.

Startbaan maaien!

De 8 cursusavonden voor het vak Grondbeginselen vh vliegen en Algemene Kennis Luchtvaartuigen zijn afgerond. Ik wacht nog even met examen doen voor dit vak. Je moet namelijk binnen 18 maanden na je eerste examenpoging alle theorievakken hebben gehaald, zo niet... mag je alles weer opnieuw doen :( Ik zit erover te verzinnen om pas na de zomervakantie voor de eerste twee vakken examen te doen. Dan heb ik echt ruimschoots de tijd voor de andere vakken... en mag ik binnen de 18 maanden ook nog een keertje zakken. Voor het behalen van een examenvak moet je trouwens 75% goed scoren, een 5,5 met 2 vingers in je neus is niet meer genoeg. En dan te bedenken dat ik voor mijn eindexamen natuurkunde met hard blokken zelfs geen 5,5 scoorde...


Ik heb de smaak te pakken en ben gelijk doorgegaan met het volgende theorievak: Vliegprestaties en Planning. Dit is meer een rekenkundig vak in 4 cursusavonden. In deze cursus een aantal bekende gezichten van de vorige cursus, maar ook een tweetal nieuwe piloten-in-opleiding. In les 1 heeft Rob (zelfde docent als vorige vak) ons uitgelegd hoe je gewichtsberekeningen maakt. (Weight & Balance) Zo schijnt het best nog veel uit te maken of je je pa of je kleine zusje op de voorstoel zet, of je zwaar getafeld hebt, hoeveel bagage je meeneemt en zet je die bagage dan naast je neer op de stoel, of achter in het bagagevak. Je kunt je misschien voorstellen dat met het veranderen van het zwaartepunt, het vliegtuig anders in de lucht 'hangt'. Ook niet geheel onbelangrijk: veel passagiers met veel bagage laten nog maar weinig toelaatbaar gewicht over dat je kunt vullen met... BRANDSTOF! In les 2 zijn de berekeningen voor de minimale start- en landingsbaanlengte langsgekomen. Tip: als je opstijgt vanuit je achtertuin, maai dan het gras even, dat scheelt nogal. In les 3 hebben we het gehad over prestaties tijdens de vlucht: met welke snelheid vlieg je het zuinigst per tijd (en vlieg je het langst) en per kilometer (en vlieg je het verst), met welke snelheid klim je het zuinigst en met welke snelheid glij je het langste (voor als je ooit een keer zonder motor komt te zitten en je op zoek moet naar een weiland zonder koeien). Goes without saying dat al deze snelheden afhankelijk zijn van het gewicht (vandaar de Weight en Balance berekening), de luchtdichtheid (en die is weer afhankelijk van de hoogte en temperatuur) en windsterkte en richting. Pfff, het duizelt in mn hoofd...

Man komt met zijn vliegtuig in de garage en zegt...

Deze week de 4e les Grondbeginselen vh Vliegen/Algemene Kennis Luchtvaartuigen gehad. De cursisten leren elkaar al beter kennen en de sfeer wordt steeds ontspannender. Iedereen volgt de theorie op zijn eigen tempo, dus sommigen hebben al vakken gedaan en een enkeling vliegt ook al praktijklessen. Er zijn ook drie gasten bij van de havendienst. (over de havendienst later meer) Zij moeten het theoriegedeelte van de PPL van hun baas volgen. (zou ik dat kunnen opnemen in mijn persoonlijk opleidingsplan?) De barman is gezellig en zijn pubfood smaakt lekker, dus ik prik eigenlijk altijd voorafgaand aan de cursusavond een vorkje bij hem mee, dat scheelt stress in de file of trein. Er zijn eigenlijk altijd wel andere vliegers die een praatje komen maken, of die in een verhitte discussie bezig zijn. Het gespreksonderwerp is altijd vliegen, vliegtuigen of hieraan gerelateerde onderwerpen. Ze zijn allemaal besmet.


De 2e en 3e theorieles gingen zoals de eerste: uitleg, sheets, tekeningetjes op het bord, wat is de liftformule? Het is allemaal heel goed te volgen. Er is kennelijk toch nog iets blijven hangen van Natuurkunde van de middelbare school, want dat komt goed van pas. In de 4e les nam Rob (de docent) ons mee naar de hangar voor een quiz. In de hangar stonden een Cessna 152 en een Piper voor onderhoud met hun moterkap eraf. 'Wat is dit onderdeel en waar is het voor?'. Nu breng ik mijn auto naar de garage met louter de mededeling: 'hij doet het niet' en krijg hem altijd keurig werkend weer terug. (schoongewassen en gestofzuigd, dus ook te doen als je auto alleen een schoonmaakbeurt nodig heeft ;) Nee, ondanks dat je tijdens je vlucht toch niets kan en mag repareren (behalve ijsvorming in de carburateur), is het toch nodig dat je weet wat er onder de motorkap zit. Daarom voor Danny een crash course in motorkunde. Oliefilter, krukas, bougie, carburateur, koelribben, elektromotor, Danny weet ze nu te vinden. Loshangende slangetjes: not good!